တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္ (PBUH) ဖြားျမင္သည္႔ေနရာအား ေဆာက္ လုပ္ေရး လုပ္ငန္း မလြတ္ သည့္အတြက္ ၿဖိဳခ် ဖယ္ရွားရန္ ေဆာ္ဒီ အာဏာ ပိုင္ မ်ား စီစဥ္ေန

တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္ (PBUH) ဖြားျမင္သည္႔ေနရာအား ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း မလြတ္သည့္အတြက္ ၿဖိဳခ်ဖယ္ရွားရန္ ေဆာ္ဒီ အာဏာပိုင္မ်ား စီစဥ္ေန

၂၀၁၄ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ကတည္းက ျပန္လည္စတင္ခဲ့သည့္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ား၏  ကာဗာ ၀တ္ျပဳေက်ာင္းေတာ္ မတ္စဂ်ဒ္ ဟာရမ္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခ်ဲထြင္ေရးအစီအစဥ္ တစိတ္တပိုင္း အျဖစ္ တမန္ေတာ္ျမတ္ဖြားျမင္သည့္ ေနရာဟု ယူစရသည့္ ေနရာအား ၿဖိဳခ်ရန္ ေဆာ္ဒီအာဏာပိုင္မ်ားက အစီအစဥ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

ေဆာ္ဒီအာေရဗီးယားႏိုင္ငံတြင္ သမိုင္း၀င္ေနရာမ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အနက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္မႈမ်ားေၾကာင့္ သမိုင္း၀င္ေနရာမ်ားမွာ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရျပီး၊ ယခု တမန္ေတာ္ျမတ္ ဖြားျမင္တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ဆံုး က်န္ရွိေန တဲ့ သမိုင္း၀င္ေနရာတခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကမာၻတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ စြန္နီ၊ ရွီအာဟ္ေတြ ရဲ့ အေရးၾကီးတဲ့ေနရာတစ္ခုျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ အခုလိုဖ်က္ဆီးဖယ္ခ်ေတာ့မွာကို လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သိရွိျခင္းမရွိေသးဘူးလို႔လည္း ျဗိတိန္အေျခစိုက္ အစၥလာမ္ယဥ္ေက်းမႈ သုေတသနေဖာင္ေဒ ရွင္းမွ   ေဒါက္တာအိရ္ဖာန္းအလ္အလာ၀ီက ဆိုပါတယ္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ကလည္း အဆိုပါ တမန္ေတာ္ဖြားျမင္ရာေနရာတြင္ မီးရထားဘူတာရံု ေဆာက္လုပ္မည့္ အစီအစဥ္အား ေဆာ္ဒီဘုရင္မိသားစုက ပယ္ခ်ခဲ့တာပါ၊ သို႔ေသာ ယခုေဆာင္ ရြက္ေနေသာ ခ်ဲ႕ထြင္ေရး အစီအ စဥ္အရ ေခတ္မီအေဆာက္အဦးမ်ား၊ အီမာမ္ေရွ႕ေဆာင္ေနအိမ္ႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ဧည္႔သည္ မ်ားနားေနရာ တို႔ ပါ၀င္မည္ဟု ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမဏီက အတည္ျပဳေျပာၾကားသည္။

ဟာရမ္ နယ္နမိတ္ထဲ မွာရွိသည့္ ၎ျပင္ဆင္ခ်ဲ႕ထြင္းေရးေနရာတြင္ (၁၉၅၀) ခုႏွစ္ က ေဆာက္လုပ္ထား သည္႔ စာၾကည့္တုိက္ တစ္ခုလည္း တည္ရွိေနတာျဖစ္ျပီး ၎စာၾကည့္တိုက္ကိုလည္း ရွင္းလင္းျပီးျဖစ္တဲ့ အတြက္ မတ္စဂ်ဒ္ဟာရမ္တြင္ ၀တ္ျပဳသူ အေရအတြက္ ပိုမိုမ်ားျပားစြာ ၀င္ဆံ့ႏုိင္ မွာျဖစ္ေပမယ့္လည္း တဖက္မွာေတာ့ အစၥလာမ့္ သမုိင္း ၀င္ေနရာ အမ်ားအျပားမွာေတာ့ ဖယ္ခ်ေနရပါတယ္။

လက္ရွိအက်ယ္အ၀န္းမွာ စတုရန္းမီတာ ၃၆၅၀၀၀မွ ၄၀၀၀၀၀ ခ်ဲ႕ထြင္ၿပီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ၀တ္ျပဳသူ ၁.၂ သန္းအထိ ၀င္ဆံ့ႏုိင္ရန္ ေဆာက္လုပ္ေရးအစီအစဥ္သစ္ၾကီးကို ေဆာ္ဒီဘုရင္မင္းျမတ္မွ ခြင့္ျပဳ ေပး ထားျဖစ္ပါတယ္။

မကၠာၿမိဳ႕ေဒသခံျပည္သူမ်ားကပင္ မိမိတို႔မကၠာၿမိဳ႕အား လာစ္ဗီးဂစ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လာၾကတာကို ေတြ႔ရျပီး၊ လုပ္ငန္းခြင္ေၾကာင့္ ၿဖိဳခ်ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ အေဆာက္အဦးေပါင္း (၁၈၀၀)ေက်ာ္ ေခတ္မွီေဟာ္တယ္ေပါင္း (၄၀၀)ေက်ာ္ႏွင့္ အပန္းေျဖစခန္း (၁)ခုထဲတြင္ အခုလိုသမိုင္း၀င္ေနရာေပါင္း (၄၀၀)ေက်ာ္ပါ၀င္ခဲ့ျပီး၊ အဲ့ဒီ့ အထဲ တြင္ ေအာ္သိုမန္ ႏွင့္ အဗာဆီ လက္ထက္ အေဆာက္ အဦးမ်ားပါ၀င္ေနျပီး၊ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ ဦးရီးေတာ္ျဖစ္သူ ဟမ္ဇာသခင္၏ ေနအိမ္ေနရာမ်ားလည္း ပါ၀င္တယ္လို႔ အာရဗ္သတင္းမ်ား ၏ ေဖာ္ျပ ခ်က္အရ သိရပါတယ္။

လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္းရွိခဲ့သည့္ အစၥလာမ္ဘာသာ၏ အထြဋ္အျမတ္ နယ္ေျမ၏ ျမင္ကြင္း မွာေတာ့ ျမန္ဆန္စြာေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး ကမာၻတ၀ွမ္းက မြတ္စ္လင္မ္မ်ား၏ သေဘာထားအျမင္မ်ား ကိုပါ ေျပာင္းလဲေစခဲ့သည္။


” ဒီသတင္းကိုေတာ့ အလင္းမ်က္၀န္း၀ိုင္းေတာ္သားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့
ရွာေကရာ မွ ေပးပို႔ တင္ဆက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္ “

Posted in အစၥလာမ္ဘာသာ | Leave a comment

Rise in Bigotry Fuels Massacre Inside Myanmar

Continue reading the main story Slide Show

View slide show|12 Photos

Bigotry Against Muslims Fuels Massacre in Myanmar

Bigotry Against Muslims Fuels Massacre in Myanmar

Credit Adam Dean for The New York Times

DU CHEE YAR TAN, Myanmar — Under the pale moon of Jan. 13, Zaw Patha watched from her bamboo house as Mohmach, 15, her eldest child, was dragged from the kiosk where he slept as guardian of the family business.

The men who abducted the boy struck him with the butt of a rifle until he fell to the dirt path, she said in an interview, gesturing with a sweep of her slender arms. Terrified, she fled into the rice fields. She assumes he is dead.

Three doors away, Zoya, dressed in a black abaya, showed the latch on her front door that she said armed men had broken as they stormed in and began beating her 14-year-old son, Mohamed. She has not seen him since.

The villagers’ accounts back up a United Nations investigation, which concluded that the attack on Du Chee Yar Tan that night resulted in the deaths of at least 40 men, women and children, one of the worst instances of violence against the country’s long-persecuted Rohingya Muslims. They were killed, the United Nations says, by local security forces and civilians of the rival Rakhine ethnic group, many of them adherents of an extreme Buddhist ideology who were angered by the kidnapping of a Rakhine policeman by some Rohingya men.

Continue reading the main story

Myanmar’s government, intent on international acceptance and investment, has steadfastly denied the killings occurred in the village, a collection of hamlets spread across luxuriant rice fields close to Bangladesh and a five-hour ferry ride up the languid Kaladan River from the state capital, Sittwe. The country’s human rights commission called the news “unverifiable and unconfirmed.”

The United Nations findings, however, have become emblematic of the increasing violence against Myanmar’s Rohingya, an estimated 1.3 million people who are denied citizenship under national law.

The world organization’s report — presented to the government by the United Nations and United States but not made public — documents the initial discovery of the massacre by five Muslim men who sneaked into the area after the attack. They found the severed heads of at least 10 Rohingya bobbing in a water tank. Some of those were children’s.

One of the men said he was so rattled, and concerned his eyes were playing tricks in the darkness, that he put his hands in the tank to confirm through touch what he thought he saw.

The killings are a test for Myanmar’s government, which has done little to rein in radical Buddhists, even as it pursues broad economic and political reforms of policies created by its former military leaders. The government has backed severe restrictions imposed by local authorities on Muslims’ freedom of movement and deprivation of basic services in Rakhine State, where most Rohingya live.

The bloodletting is also a challenge for Western governments that have showered economic aid and good will on Myanmar in the hope of winning the fealty of the resource-rich fledgling democracy. Those countries have mostly kept their concerns about the treatment of the Rohingya quiet in the hope, diplomats said, of persuading the government to change its stance.

On Friday, the crackdown on the ethnic minority continued, when the government ordered Doctors Without Borders, the Rohingya’s main health care provider, to stop providing its services to them. One of the group’s offenses, according to a government official, was the hiring of too many Rohingya.

Since 2012, many Rohingya, a long-reviled group in Buddhist-majority Myanmar, have been herded into miserable camps they are not allowed to leave, even for work. Those still allowed to live in villages like Du Chee Yar Tan are at the mercy of the local authorities, many of whom are inspired by an extremist Buddhist group whose monks have used the nation’s new freedoms to travel the countryside on motorbikes preaching hatred of Muslims.

The latest carnage is a major embarrassment for the government, which has just assumed an important position as the annual chair of the Association of Southeast Asian Nations.

In a sign of the sensitivity, a visit to the village to assess the conflicting reports about the night of Jan. 13 was cut short when local police officers briefly detained two New York Times reporters and a photographer.

In response to a major 2012 spasm of violence in Sittwe that included the firebombing of homes and left an estimated 300 dead, most of them Muslims, President Thein Sein said most Rohingya were in Myanmar illegally, despite their having lived there, in some cases, for generations. His solution: The United Nations should help deport them.

Daw Aung San Suu Kyi, the Nobel peace laureate and opposition leader, is rarely asked at home about discrimination against the Rohingya because it is broadly accepted in Myanmar.

She has defended her lack of action to the foreign news media, saying that taking sides could further exacerbate tensions, an explanation that even her Western supporters believe is calculated to avoid offending voters ahead of elections next year.

Though there have been attacks on other Muslim groups elsewhere in Myanmar in the past two years, the animosity toward the Rohingya is especially combustible. Many of them were brought to the country from India in British colonial times, and many ethnic Burmese despise them as illegal intruders from what is now Bangladesh.

About 140,000 displaced Rohingya whose homes were destroyed in two major attacks in 2012 now live in more than two dozen camps around Sittwe, a dilapidated trading center. Largely dependent on assistance from international humanitarian groups, which are often harassed by the local authorities, the Rohingya remain trapped in the camps that foreign aid workers call the world’s largest outdoor jails.

The presidential spokesman, U Ye Htut, said in a telephone interview that plans last year for “resettlement and rehabilitation” of those in the camps were suspended because the “Bengalis did not agree and threw stones,” using a term common in Myanmar for the Rohingya, indicating the belief that they belong in Bangladesh.

Of the 18 townships in Rakhine State, seven have already barred Muslims from using their clinics, foreign aid workers said. And a report released last week by Fortify Rights, a group that specializes in the Rohingya, chronicled a pattern of discrimination by officials that is intensifying as local authorities appear increasingly desperate to drive the group out. A dozen leaked documents dated from 1993 to 2008 showed the government’s efforts to slow the growth of the Rohingya population, including a requirement for official permission to marry and limits on the number of children couples can have. The presidential spokesman, Mr. Ye Htut, dismissed the findings as “a one-sided view of the Bengali.”

As a way out of the bleak camps, nearly 80,000 Rohingya men, women and children last year took perilous sea journeys run by smugglers to Thailand and on to Malaysia or north to Bangladesh. Some drowned in capsized boats, and many were detained in Thailand, said Chris Lewa, the director of the Arakan Project, a human rights group.

“The risk seems worth it to them,” she said.

Constrained Lives

Muhamed Fourhkhat, 54, and his family have it better than most in the camps and the villages around Sittwe. They have managed — in a vastly reduced way — to replicate the lives they had as the scions of a well-to-do Rohingya quarter in Sittwe that flourished with markets, a primary school for Muslim and Buddhist children, a mosque and a monastery.

In the town, the family lived on the top stories of two concrete buildings laid with polished teak floors, and worked downstairs at their hardware business. The land had been passed down through his great-grandfather, Mr. Fourhkhat said.

The properties were burned by a mob, backed by Rakhine security forces, in June 2012, he said, and bulldozed by the government a few months later. So was every other structure in the neighborhood.

On a recent day, the neighborhood was an empty stretch of land overgrown with weeds and littered with plastic bags waving in the wind. An eerie silence has settled over what, by many accounts, was once a friendly marketplace that served both Rakhine and Rohingya.

Mr. Fourhkhat has never returned, though he could probably bribe a police officer to get there for a short visit. “Why would I?” he asked, pointing out that his beard, touched with henna, gave him away as a Muslim. “If I went,” he said, making a cutting gesture across his neck, “you would find my dead body there.”

He has built a new, if less sturdy, home of bamboo in a Muslim village that sits astride the camps inside a security perimeter that is designated by the Rakhine government as a place Rohingya can live. “I have never lived in bamboo before,” he said.

Mr. Fourhkhat’s son, Shwe Maung Thani, 28, is a graduate of Sittwe University in biology, getting his diploma before the state expelled all Rohingya students from the school. He has rarely sneaked out of the camp, but tried twice to get his sick mother to a hospital.

She died in January after receiving inadequate medical care, he said.

The only Rohingya doctor in Rakhine State — Dr. Tun Aung, trained before a citizenship law in 1982 disqualified Rohingya for medical school — was jailed after the June 2012 violence. He remains in prison, convicted of inciting violence, despite requests from the United States government for his release, an American official said.

A Longtime Fear

The Rakhine people, a group of about 2.1 million who are fiercely proud of their ancient kingdom, known as Arakan, are fearful of the Rohingya based on “an acute sense of demographic besiegement,” according to a recent article by Kyaw San Wai, a Myanmar citizen who is a senior analyst at the S. Rajaratnam School of International Studies in Singapore. It is a feeling shared by many Buddhists across Myanmar.

Given the lack of a census since 1983, the demographics are imprecise. It is generally accepted by Myanmar and international officials that about 89 percent of the roughly 55 million people in Myanmar are Buddhist and 4 percent are Muslim. The Rohingya are a subset of those Muslims, making the Buddhists’ fear of being overwhelmed seem irrational though it is nonetheless real, the experts say.

“Among Burmese Buddhists, there is a widespread belief that Buddhism will disappear in the future,” Mr. Wai wrote.

While there is little chance of Muslims taking over the nation, they are enough of a presence here in Rakhine to make their presence felt politically.

In the 2010 general election, the central government allowed the Rohingya to vote despite their lack of citizenship, and the results were too close for comfort, said Khaing Pyi Soe, a senior member of the Rakhine Nationalities Development Party. The Rakhine candidate in Sittwe won 52 percent of the vote, and the Rohingya candidate 48 percent. Mr. Khaing Pyi Soe and other officials say the Rohingya must not be allowed to vote next year because with many young Rakhine leaving the impoverished region for work elsewhere, the results would be reversed.

In the weeks before the attack on Du Chee Yar Tan, monks from the radical Buddhist movement called 969 visited a town nearby. The monks — who are at least tolerated by the national government, if not admired by some officials — have stirred anti-Muslim sentiment throughout parts of Myanmar.

There was no formal connection between the appearance of the monks and the killings, experts said, but their hate speech has increasingly infected the sloganeering of Rakhine civilians. Now, they say, even moderate Rakhine feel it would be too dangerous to stand up for reconciliation.

The United Nations and the United States have kept up the pressure on Myanmar about the killings in Du Chee Yar Tan, and Myanmar’s government, which has already conducted two fast inquiries, has ordered another and included a Muslim on the panel, though not a Rohingya Muslim.

One factor may complicate its investigation: The United Nations report on the attack said nearby villagers reported that in the hours immediately afterward, they saw Rakhine security forces ferry 20 bodies to surrounding hills, probably to cover up the murders. Immediately after the slaughter, 22 wounded and traumatized villagers sought help at rural clinics run by Doctors Without Borders, the group said.

Some were women traumatized by the horrors they witnessed, according to aid workers familiar with the cases; others sought treatment for wounds.

At least some villagers have drifted back to check on their belongings. Zaw Patha, whose son was dragged from the kiosk, found that the goods he guarded had been looted and her cows stolen.

Red liquid signifying blood was splashed on a school not far from her house, a warning to stay away.

“To an extent, I understand the worry of the Rakhine about Rohingya population growth in an area next to Bangladesh,” said the international aid worker. “But at the same time, you can’t get rid of 1.3 million people.”

Wai Moe contributed reporting.

Posted in Articles | Leave a comment

ဦးရဲထြဋ္၊ ဦး၀င္းျမိဳင္၊ Fortify Rights ဘယ္သူ ့ကိုယံုမလဲ

http://burmese.rohingyablogger.com/2014/03/fortify-rights.html#sthash.VjVhRJHO.dpuf

 

  စတီဗင္

1.3.2014

အခု ႏုိင္ငံတကာ သတင္းေတြမွာ ဒီလို ေခါင္းစဥ္ ေတြနဲ ့တတ္လာတယ္ဗ်။ “ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြကို ခြဲျခား ဖိႏွိပ္ ဆက္ဆံ တာက ျမန္မာ အစိုးရရဲ ့ေပၚလစီ”တဲ့။ Fortify Rights က ေရးတာေပါ့ဗ်ာ။

သိတဲ့အတိုင္းပဲ ရိုဟင္ဂ်ာေတြက ခရီးသြားလာခြင့္၊ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခြင့္၊ ကေလး မီးဖြားခြင့္၊ အိမ္ျပင္တာ၊ ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းတာက အစ အကန္ ့အသတ္ထား ခံေန ရတာေလ။

Fortify Rights ရဲ ့ေျပာၾကားခ်က္ေတြကို ရဲထြဋ္က ဘယ္လို ျပန္ေျပာ သလဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီ အဖြဲ႔ဟာ ဘဂၤလီေတြ အတြက္ သက္သက္ ေလာ္ဘီ လုပ္ေပး ေနတဲ့ အဖြဲ ့ပါတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူတို ရဲ ့အစီရင္ခံစာကို လံုး၀ လက္မခံ ပါဘူးတဲ့။

ရခုိင္ျပည္နယ္ အစိုးရ ေျပာေရး ဆိုခြင့္ရွိသူ ဦး၀င္ျမိဳင္ရဲ ့ The Wall Street Journal ကုိ ေျပာၾကား ထားတာေလး တစ္ခ်က္ ျပန္ၾကည့္ ၾကရေအာင္။ “အိမ္ေထာင္ ျပဳတာနဲ ့ေမြးဖြားႏႈန္း ကန္႔သတ္ တာေတြ အပါအ၀င္ လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္တာ ေတြကို နစက လက္ထက္က ျပဳလုပ္ ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္တဲ့။

ဒါေပမယ့္ Fortify Rights ကလည္း

- ရိုဟင္ဂ်ာေတြနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္တဲ့ ျမန္မာ အစိုးရရဲ ့ေပၚလစီေတြက ရိုဟင္ဂ်ာေတြ ေနလို႔ မရပဲ ထြက္ေျပးရ ေလာက္ေအာင္ တင္းက်ပ္ ေနတယ္၊
– ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာက ေဒသခံေတြရဲ ့လူေနမႈ စရိုက္ကို ထိပါးလာေစတဲ့ အထိ မြတ္စလင္ လူဦးေရ ၾကီးထြား လာျခင္း အေပၚ ေဒသံခံေတြ စိုးရိမ္မႈေတြ ထြက္ေပၚ ေနတယ္လို ့ေျပာၾက ေပမယ့္ အဲဒီ စကားေတြက ထိပ္ပိုိင္း အစုိးရ အရာရွိ ေတြရဲ ့ေျပာဆိုမႈေတြ ကေန ျဖစ္ပြား ေနရတာ ျဖစ္တယ္၊
– မြတ္စလင္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို ့လိုအပ္တယ္လို ့သက္ေသ အေထာက္ အထား မရွိပဲ အစိုးရေတြက ေျပာဆို လုပ္ေဆာင္ ေနတယ္၊
– တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလး ႏွစ္ေယာက္သာ ေမြးဖြားခြင့္ရွိတဲ့ ကန္႔သတ္မႈကို ထုတ္ျပန္ ထားခဲ့တဲ့ အေထာက္ အထားေတြ ရွိတယ္လို ့ေျပာဆို ခဲ့တယ္။

Fortify Rights ရဲ ့အစီရင္ခံစာကို ျပန္ၾကည့္ ရေအာင္။

- နစကကို ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရက ၂၀၁၃ ဇူလုိင္က ဖ်က္သိမ္း ခဲ့ေပမယ့္လည္း လူ႔အခြင့္ အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြ ဆက္လက္ ျဖစ္ပြား ေနတယ္တဲ့။

ရဲထြဋ္က ဗီအိုေအကို ဘာဆက္ေျပာလဲၾကည့္ရေအာင္။

“ရခုိင္ျပည္နယ္ကို လာေရာက္ ေလ့လာ လုပ္ေဆာင္တဲ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔ အစည္း အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္း ေတြက Fortify Rights အဖြဲ ့ကေဖာ္ျပထား သလို ျပစ္မႈမ်ိဳးေတြ က်ဴးလြန္ ေနတယ္ ဆိုျပီး မစြပ္စြဲထားဘူး၊ ဒီအစီရင္ခံစာ မ်ိဳးထုတ္တာ အင္မတန္ ရယ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပါ”တဲ့။

ဦးရဲထြဋ္က ဒီလို ကိစၥေတြ လံုး၀ မရွိဘူး ေျပာတယ္၊ ရီစရာေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္ ဆိုပဲ။

ဦး၀င္ျမိဳင္ ကေတာ့ နစက ရွိတုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈေတြပါတဲ့။

Fortify Rights ရဲ ့အစီရင္ခံစာ ကေတာ့ အရင္ကလည္း လုပ္ခဲ့တယ္၊ အခုလည္း လုပ္ေနဆဲပဲတဲ့။

ဘယ္သူ ေျပာတာကို လက္ခံမလဲ၊ အသိဥာဏ္ ရွိရင္ စဥ္းစား ႏုိင္မွာပါ။

ဦးရဲထြဋ္ရဲ ့ေျပာၾကားခ်က္ ျဖစ္တဲ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္း အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ ့အစည္း ေတြက Fortify Rights အဖြဲ ့ကေဖာ္ျပထား သလို ျပစ္မႈ မ်ိဳးေတြ က်ဴးလြန္ ေနတယ္ ဆိုျပီး မစြပ္စြဲထားဘူး၊ ဆိုတာကို ဆက္ျပီးခ်က္က် လက္က် ေျပာရေအာင္။

ဒါကေတာ့ ကုလသမဂၢက တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလး ႏွစ္ေယာက္ မူ၀ါဒ ခ်မွတ္တုန္းက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ အစီရင္ခံစာပါ။ Website ကလည္း UN.org ပါတဲ့။

“This local order is one of many that have been introduced by local Rakhine state authorities that violate the basic human rights of Rohingya Muslims, including with regard to freedom of movement, marriage, and registration of newborn children.”
http://www.un.org/apps/news/story.asp/story.asp?NewsID=45055&Cr=myanmar&Cr1

ဒါကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ လူ အခြင့္အေရး အဖြဲ အစည္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ HRW ရဲ့ အစီရင္ခံစာပါ   ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ Website ကလည္း HRW.rogပါ။

The authorities in northern Arakan State have a long history of torture and mistreatment of Rohingya detainees, Human Rights Watch said.
Burmese law and policy discriminate against Rohingya, infringing on their rights to freedom of movement, education, and employment. Burmese government officials typically refer to the Rohingya as “Bengali,” “so-called Rohingya,” or the pejorative “Kalar,” and Rohingya face considerable prejudice from Burmese society generally, including from longtime democracy advocates and ethnic minorities who themselves have long faced oppression from the Burmese state.
By contrast, the Rohingya population’s access to markets, food, and work remains dangerous or blocked, and many have been in hiding for weeks.
http://www.hrw.org/news/2012/07/31/burma-government-forces-targeting-rohingya-muslims-0

ကဲဗ်ာ။ ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ ဦးရဲထြဋ္တို ့ျပန္ၾကားေရး ၀န္ၾကီးဌာန ဆိုတာ အစိုးရက လုပ္သမွ် မိုက္ကန္း ဆိုးယုတ္မႈ ေတြကုိ မ်က္ႏွာေျပာင္ တုိက္ျပီး လိမ္ဖို ့အတြက္ ဖြဲ ့စည္းထားတာပဲ။ အခု က်ေနာ့္ရဲ ့ဒီပိုစ္မွာ ေပၚလြင္ ေလာက္ျပီလုိ ့ထင္ပါတယ္။

ထပ္ျပီး ျဖည့္စြက္ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြကို အစိုးရက ေပၚေပၚ ထင္ထင္ပဲ ခြဲျခား ဖိႏွိပ္ ဆက္ဆံတဲ့ ေပၚလစီ သံုးတယ္။ ျမန္မာ မြတ္စလင္ ေတြကိုေတာ့ အစိုးရ ကိုယ္တုိင္ ေပၚေပၚ ထင္ထင္ မသံုးဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း ပါတီေတြ၊ ႏုိင္ငံေရး သမားေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေတြ၊ မ်က္ကန္း မ်ိဳးခ်စ္ေတြကို သံုးျပီးေတာ့ ခြဲျခား ဖိႏွိပ္ ဆက္ဆံေတြ ေပၚလစီကို သံုးတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာေတြ ေလာက္ေတာ့ မဆိုးဘူး ေပါ့ဗ်ာ။

- See more at: http://burmese.rohingyablogger.com/2014/03/fortify-rights.html#sthash.VjVhRJHO.dpuf

Posted in အထူးေဆာင္းပါး | Leave a comment

ဒူခ်ီရာတန္းတြင္ရခိုင္လံုထိန္းမ်ားက႐ိုဟင္ဂ်ာ ၂၀ ဦး အား သတ္ ၿဖတ္ အေလာင္း ေဖ်ာက္ ေဆာင္း ပါး၊ New York Times

မႈရင္း-New York Times ဘာသာျပန္-စိုင္ဖုလႅာဟ္(ျမန္မာမြတ္စလင္မီဒီယာ)

ဒူခ်ီရာတန္ရြာ၊ ျမန္မာ။

ဇန္န၀ါရီ ၁၃ ရက္ည၊ လေရာင္မႈန္ျပျပေအာက္၀ယ္ မိသားစုပိုင္ကြမ္းယာဆိုင္၌ ညေစာင့္ အိပ္ေနသူ သားႀကီး မူဟာမတ္(၁၅ႏွစ္အရြယ္)အား တရြတ္တိုက္ဆြဲေခၚသြားၾကပုံကုိ မိခင္ျဖစ္သူ ေဇာ္ပသာ တစ္ေယာက္ သူမ၏ ၀ါးအိမ္ေလးကေလးထဲမွ လွမ္းၾကည့္႐ုံသာ တတ္ႏုိင္သည္။

အဓမၼဆြဲေခၚသြားသူေတြက ေကာင္ေလးကုိ ေသနတ္ဒင္ႏွင့္ ထုရင္း ဖုန္ထူထူလမ္းေပၚ လဲက်သြား သည္အထိ ႐ုိက္ႏွက္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သူမက အင္တာဗ်ဴးတြင္ လက္ဟန္ေျခဟန္ျဖင့္ ေျပာျပသည္။
သူမလည္း ေၾကာက္လန္႔တႀကီး စပါးခင္းထဲသို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ရၿပီး သားျဖစ္သူမွာ ေသဆုံးသြားၿပီဟု ယူဆ ရေၾကာင္း သူမကဆိုသည္။၀တ္႐ုံအနက္ကို ၀တ္ဆင္ထားေသာ ဇိုယာက တံခါးသုံးေပါက္ အကြာတြင္ တံခါးခ်က္ကို ျပရင္း လက္နက္ကိုင္ အုပ္စုက တံခါးကို ရိုက္ခ်ိဳးၿပီး ဒရၾကမ္း၀င္ေရာက္ကာ ၁၄သားအရြယ္ မုဟမၼဒ္ကုိ ႐ုိက္ႏွိက္ေၾကာင္းႏွင့္ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ သူ႕ကုိ မျမင္ေတြ႕ရေတာ့ေၾကာင္း သူမကဆိုသည္။
တစ္ညတည္းတြင္ ဒူခ်ီရာတန္ရြာ၌ တုိက္ခိုက္ခံရမႈေၾကာင့္ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးငယ္ စုစုေပါင္း ၄၀ ထက္မနည္း ေသဆုံးၿပီး ကာလၾကာရွည္ဖိႏွိပ္ခံရေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာတို႔အတြက္ အဆုိး၀ါး ဆုံး အၾကမ္းဖက္ခံရမႈမ်ားအနက္ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။

ကုလသမဂၢ၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ လုံထိန္း တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ ေဒသခံ အစြန္းေရာက္ ရခိုင္ဗုဒၶ ဘာသာ ၀င္မ်ားက ရခိုင္ရဲတပ္သားတစ္ဦးအား ႐ုိဟင္ဂ်ာတို႔က ျပန္ေပးဆြဲ ထားျခင္းေၾကာင့္   ေဒါသထြက္ကာ ၎တို႔ကို သတ္ျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ျမန္မာအစုိးရက ႏုိင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမွုပ္ႏွံမႈ ကို ေရွ႕ ရႈလ်က္ အဆုိပါေက်းရြာ၌ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ သတ္ျဖတ္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ တြင္တြင္ျငင္း ဆိုခဲ့ သည္။   ျမန္မာလူ႕အခြင့္ေရးေကာ္မရွင္ကလည္း အဆုိပါ သတင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ “အတည္ျပဳႏုိင္ျခင္း မရွိေသာ သတင္း”အျဖစ္သာ ေဖာ္ျပသည္။

သုိ႔ေသာ္ ၁.၃ သန္းခန္႔ရွိၿပီး ႏုိ္င္ငံသားျငင္းပယ္ခံထားရေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာမ်ားအတြက္ တုိးပြားလာေန ေသာ အၾကမ္း ဖက္မႈလကၡဏာမ်ားကုိ ကုလသမဂၢက ရွာေဖြလ်က္ရွိသည္။ကုလသမဂၢႏွင့္ အေမရိကန္ ၿပည္ေထာင္ စုသို႔ တင္သြင္းသည့္ ကမၻာ့အဖြဲ႕အစည္း၏ အစီရင္ခံစာတြင္ အစုလုိက္ အၿပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္ ခံထားရသူမ်ားကုိ ဦးစြာေတြ႕ရွိရသည့္အခ်က္မွာ ႐ုိဟင္ဂ်ာ ၁၀ ဦးခန္႔   ေရေလွာင္ ကန္ထဲ တြင္ ျမဳပ္ခ်ည္ေပၚခ်ည္ျဖစ္ေနေၾကာင္း တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ကေလးငယ္မ်ား၏ ဦးေခါင္း မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း တိုက္ ခုိက္မႈအၿပီး ေဒသတြင္းသို႔ တိတ္တဆိတ္၀င္ေရာက္လာသူ မြတ္စလင္ ၅ ဦးက   ေတြ႕ျမင္ ခဲ့သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။


၎တုိ႔အနက္တစ္ဦးက စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး မ်က္စိေမွာက္ျခင္းေလာဟု သံသယျဖစ္ကာ အဆိုပါ ေရေလွာင္ ကန္ထဲ သို႔ လက္ျဖင့္ ေသခ်ာေအာင္ စမ္းသပ္ၾကည့္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆုိသည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း မ်ား က ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ႏုိ္င္ငံေရး၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းမႈ ေပၚလစီကုိ က်ယ္ က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ဆက္လက္ ကိုင္ဆြဲထားသည့္တုိင္ေအာင္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ားသည္ အစြန္းေရာက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တုိ႔ကို အနည္းငယ္ သာ ထိန္းသိမ္းခဲ့သည့္ ျမန္မာအစုိးရအတြက္ စမ္းသပ္မႈ တစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။

႐ိုဟင္ဂ်ာအမ်ားစုေနထုိင္ရာ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ျပည္နယ္အစုိးရ၏ မြတ္စလင္တုိ႔အား လႈပ္ရွား သြား လာ ခြင့္ ကန္႔သတ္ျခင္း၊ လုံေလာက္ေစ့ငွေအာင္ စီးပြားရွာခြင့္မရျခင္း စသည့္ မ်ားစြာေသာ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ ခ်ယ္မႈ တို႔ကို ျမန္မာ အစုိးက အားေပးေထာက္ခံသည္။သယံဇာတေပါၾကြယ္၀ၿပီး အပ်ံ သင္ စဒီမုိကေရစီ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ စီးပြားေရးအကူအညီႏွင့္ စိတ္ေစ တနာေကာင္းမ်ား ၀ိုင္း၀န္း ပုံေအာေနခ်ိန္တြင္ ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္မႈမ်ားသည္ ျပည္နယ္ အစိုးရ အတြက္ စိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္လည္း   ျဖစ္ သည္။ အဆိုပါႏုိင္ငံမ်ားက ႐ိုဟင္ဂ်ာတို႔အေပၚ ျပဳမူဆက္ဆံပုံႏွင့္ ပတ္သက္၍ အၿမဲမျပတ္ စိုးရိမ္ လ်က္ ရွိၿပီး အစုိးရ၏ ရပ္တည္ခ်က္ကို ေျပာင္းလဲရန္ အေမွ်ာ္လင့္ႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။

ေသာၾကာေန႔က လူနည္းစု မ်ိဳးႏြယ္၀င္မ်ားကို ဆက္လက္ ဖိႏွိပ္ၿဖိဳခြဲမႈတစ္ရပ္ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ယင္းမွာ အစုိးရက ႐ိုဟင္ဂ်ာတုိ႔အတြက္ အဓိကအားထားရာ က်န္းမာေရး၀န္ေဆာင္မႈ ေပးေနေသာ နယ္စည္းမျခား ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႕(MSF)ကို ရပ္တန္႔ရန္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႕ သည္ ႐ုိဟင္ဂ်ာ အမ်ားအျပားကုိ ငွားရမ္းထားေၾကာင္း အစုိးရအရာရွိတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုေနထုိင္ရာတိုင္းျပည္တြင္ ေ၀ဖန္ပုတ္ခတ္မႈၾကာရွည္စြာ ခံစားခဲ့ရေသာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အမ်ားအျပားသည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ကတည္းက အလြန္ည့ံဖ်င္းေသာ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ေနထိုင္ရၿပီး ထြက္ခြာသြားလာခြင့္မရွိသကဲ့သို႔ အလုပ္လုပ္ခြင့္လည္း မရခဲ့ေခ်။ ဒူခ်ီရာတန္ကဲ့သို႔ေသာ ေက်းရြာမ်ားရွိ ရြာသားမ်ားကသာ ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ား၏ သက္ညွာမႈျဖင့္ အိမ္ႏွင့္ရာႏွင့္ ေနထိုင္ခြင့္ရခဲ့သည္။ အမ်ားစုက အစြန္းေရာက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အုပ္စုတုိ႔၏ လႈံ႕ေဆာ္ျခင္းကို ခံရသည္။ ဘုန္းႀကီးမ်ားက တုိင္းျပည္၏ လြတ္လပ္မႈအသစ္ကို အသုံးခ်ၿပီး ေက်းရြာအႏွံ႔ ဆုိင္ကယ္မ်ားျဖင့္ လွည့္လည္သြားလာ ကာ မြတ္စလင္မုန္းတီးေရးမ်ားကုိ လႈံ႕ေဆာ္ေဟာၾကားသည္။

ေနာက္ဆုံးျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အစုလိုက္အၿပံဳလုိက္သတ္ျဖတ္မႈကိစၥက အစိုးရအတြက္ အလြန္အေရးပါ သည့္ အာဆီယံအသင္း အလွည့္က်ဥကၠ႒တာ၀န္ယူခ်ိန္၌ မ်ားစြာ ကသိကေအာက္ျဖစ္ရသည္။ ဆတ္ဆတ္ထိမ ခံေသာ လကၡဏာတစ္ရပ္အျဖစ္ ဇန္န၀ါရီ ၁၃ ရက္ေန႔ညက ျဖစ္ပြား ခဲ့သည့္ ျပႆနာ သတင္းကို ရယူ ရန္ ေက်းရြာ သုိ႔ေရာက္ရွိသြားေသာ New York Times မွ သတင္းေထာက္ ၂ဦးႏွင့္ ဓါတ္ပုံဆရာတစ္ဦး ကို ေဒသခံရဲက တားဆီကာ ေခတၱေခၚယူထိန္းသိမ္းခဲ့သည္။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕တစ္၀ိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္စဥ္တြင္ အိမ္မ်ားမီး ဟုန္းဟုန္း   ေတာက္ေလာင္ခဲ့ရၿပီး ခန္႔မွန္းေျခ ၃၀၀ ခန္႔ ေသဆုံးခဲ့ရာ အမ်ားစုမွာ မြတ္စလင္မ်ားျဖစ္သည္။ ယင္းျဖစ္ စဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ တုန္႔ျပန္ပုံက တခ်ိဳ႕မ်ိဳး႐ုိးစဥ္ဆက္ေနထုိင္လာေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာ တုိ႔ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ တရားမ၀င္ ခိုး၀င္လာသူမ်ားျဖစ္၍ ကုလသမဂၢ၏ အကူအညီႏွင့္ တတိယႏုိင္ငံ သုိ႔ ႏွင္ထုတ္ကာ ေျဖရွင္းသင့္သည္ဟူ၏။ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လက္ခံ ထားၾက သည့္အတြက္ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး   ႏုိဗယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္း စုၾကည္ က ႐ုိဟင္ဂ်ာတုိ႔အား ခြဲျခားဆက္ဆံမႈႏွင့္ပတ္ သက္၍ ျပည္ တြင္း၌ ေ၀ဖန္ေလ့မရွိ။ သူမ၏ အေရးတယူမရွိမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ လည္း ဘက္တစ္ဘက္မွ ေျပာပါက တင္းမာမႈ မ်ားကို ပိုမိုျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း   ႏုိင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ား ကို ေျပာဆိုသည္။ သူမ၏ အေနာက္ တိုင္း ေထာက္ခံ သူမ်ားကမူ လာမည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲဆႏၵရွင္မ်ား၏ ဆန္႔က်င္မႈကို   ေရွာင္ရွားလို သည့္ သေဘာျဖစ္ေၾကာင္း ယုံၾကည္ၾကသည္။


ၿပီးခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္အတြင္း တျခားမြတ္စလင္အုပ္စုမ်ားကုိလည္း အလားတူ တုိက္ခုိက္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚ ခဲ့ ေသာ္ လည္း ႐ုိဟင္ဂ်ာတုိ႔ကို အဓိကပစ္မွတ္ထား မလိုမုန္းထားျပဳမႈမ်ားက ပို၍ ေလာင္ကၽြမ္း လြယ္ေစ သည္။ ၎တုိ႔အနက္ အမ်ားစုမွာ ၿဗိတိသွ်ကိုလုိနီလက္ထက္တြင္ အိႏိၵယမွ ေမာင္းသြင္းခံ လာရသူ မ်ားျဖစ္ၿပီး  ျမန္မာမ်ိဳးႏြယ္အမ်ားစုက ၎တို႔ကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ တရားမ၀င္ က်ဴးေက်ာ္ လာသူမ်ားအျဖစ္ အထင္ေသး ရႈတ္ခ်ၾကသည္။


၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ၂ ႀကိမ္တိုင္ တိုက္ခိုက္ခံရမႈေၾကာင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာ၏ အိမ္မ်ား ဖ်က္ဆီးခံရၿပီး ၁သိန္း ၄ေသာင္းေက်ာ္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ စစ္ေတြအနီး၀န္က်င္၌ပင္ ဒုကၡသည္စခန္း ၂ဒါဇင္ေက်ာ္ ရွိသည္။ ႏုိင္ငံတကာလူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားမႈ အဖြဲ႕မ်ားအေပၚတြင္သာ အဓိကမွီခို အားထား   ေနရၿပီး   မၾကာခဏဆိုသလို ေဒသခံအာဏာပိုင္မ်ား၏ ဒုုကၡေပး ေႏွာက္ယွက္ျခင္းခံရသည္။ ႐ုိဟင္ဂ်ာ တုိ႔မွာ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ပိတ္ေလွာင္ခံရသျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႕၀င္မ်ားက ကမၻာ့အႀကီးဆုံး ေလဟာျပင္ေထာင္ဟု ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။


သမၼတ႐ုံးမွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရ ဦးရဲထြဋ္က တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းမႈတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္က ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားကို ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရးႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ အစီစဥ္ရွိခဲ့ေသာ္ လည္း ဘဂၤါလီမ်ားက သေဘာမတူဘဲ ေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ ပစ္ေပါက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အစီအစဥ္ ဆုိင္းငံ့ ထားရေၾကာင္း ေျဖၾကားသည္။


ရခုိင္ျပည္နယ္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္ ၁၈ ၿမိဳ႕နယ္အနက္ ၇ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ မြတ္စလင္မ်ားကို သူတုိ႔ေဆးခန္းမ်ား၌ ကုသ ခြင့္ ပိတ္ပင္ထားေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေပးေရး ၀န္ထမ္းမ်ားက ဆိုသည္။ မၾကာေသး ခင္က ႐ုိဟင္ဂ်ာ အေရးအထူးစုံစမ္းေနေသာ လူ႕အခြင့္ေရးအဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ Fortify Rights အဖြဲ႕က အာဏာပိုင္ မ်ား၏ ခြဲဲျခားဆက္ဆံမႈဆိုင္ရာ လွ်ိဳ႕၀ွက္အေထာက္အထားမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည္။

၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အထိ အစိုးရ၏ တရား၀င္အမိန္႔ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားအရ ခြင့္ျပဳခ်က္ရွိမွ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခြင့္ေပးျခင္းႏွင့္ ကေလးေမြးဖြားမႈကို ကန္႔သတ္ျခင္းအပါအ၀င္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူဦးေရ တုိးပြားမႈကို   ေႏွးေကြးသြားေစရန္ စနစ္တက် ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။

သမၼတရုံးမွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ မစၥတာရဲထြဋ္ကမူ ယင္းေတြ႕ရွိခ်က္အား “ဘဂၤါလီေတြဘက္က တဘက္ သတ္အျမင္”အျဖစ္ ပယ္ခ်လိုက္သည္။ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေနေသာ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ ရာအတြက္ ၈၀,၀၀၀ နီးပါးရွိေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာအမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလး သူငယ္ တို႔သည္ လူကုန္ကူးသူမ်ားမွတဆင့္ မေလးရွား၊ ထုိင္းႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ အႏၱရာယ္ မ်ားေသာ ပင္လယ္ေရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ထြက္ေျပးၾကရသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕ စက္ေလွမ်ား တိမ္းေမွာက္ ခဲ့ၿပီး အမ်ားစုမွာ ထုိင္းႏိုင္ငံတြင္ ထိန္းသိမ္းခံထားရေၾကာင္း အာရကန္ပေရာဂ်က္မွ ဒါ႐ုိက္တာ Chris Lewa က ဆိုသည္။

ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္ခံ ဘ၀မ်ား အသက္ ၅၄ ႏွစ္အရြယ္ မုဟမၼဒ္ဖာရြတ္ခ္၏  မိသားစုမွာမူ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားတြင္ ေနထုိင္သူမ်ားထက္ အေျခအေနေကာင္းသည္ဟု ဆုိရေပမည္။ ၎တုိ႔က စစ္ေတြၿမိဳ႕၏ စည္ပင္ေသာေစ်း၊ ဗလီ၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ကေလးမ်ားေရာ မြတ္စလင္ကေလးမ်ားပါ တက္ေရာက္သင္ၾကား သည့္ မူလတန္းေက်ာင္းတို႔ရွိရာ အစဥ္အလာႀကီးမားေသာ ႐ုိဟင္ဂ်ာ ရပ္ကြက္ေလးတြင္ ေနထုိင္ခဲ့ သူမ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ယခင္ဘ၀ကို ပုံေဖာ္ႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။

၎တုိ႔က ႏွစ္ထပ္အုတ္ခံတုိက္ေလး၏ အေပၚထပ္တြင္ေနထိုင္ၿပီး ေအာက္ထပ္တြင္ စီးပြားေရး လုပ္ ကိုင္သည္။ ေျမေနရာမွာ အဘိုး၏ အေဖထံမွ အဆင့္ဆင့္ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ၎က ဆုိသည္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္မူ ရခိုင္လုံထိန္းမ်ား၏အကူအညီျဖင့္ လူအုပ္ႀကီးက ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို မီးရႈိ႕ဖ်က္ ဆီးခဲ့ၾကၿပီး လအနည္းငယ္အၾကာတြင္ အစုိးရက ၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးရွိ လက္က်န္ အေဆာက္ အဦမ်ားကုိ ဘူဒိုဇာျဖင့္ ရွင္းပစ္သည္။

မၾကာေသးခင္က အဆိုပါ ၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးသည္ ျမက္ပင္ ေပါင္းပင္မ်ား အၿပိဳင္းအ႐ိုင္းထကာ ပလက္စတစ္ အမႈိက္မ်ား ေလထဲ၌ တလူလူလြင့္ေနသည္။ ရခုိင္ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာတုိ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး စည္စည္ ပင္ပင္ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားခဲ့ၾကေသာ ေစ်းေနရာေလး၌ ေခ်ာက္ျခားဖြယ္ရာ ၿငိမ္သက္မႈ တစ္ခုက လႊမ္းမိုးထားသည္။ထုိေနရာေလးကို ေခတၱခဏသြားၾကည့္ရန္အတြက္ ရဲအရာရွိတစ္ဦးထံ လဘ္ ထုိးႏိုင္ေသာ္ လည္း မုဟမၼဒ္ဖာ ရြတ္ခ္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မသြား။“ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ ျပန္မ သြား ရတာလဲ သိလား”ဟု ေမးရင္း ဒန္းဆုိးထားေသာ မုတ္ဆိတ္ကုိ စမ္းျပကာ မြတ္စ လင္ျဖစ္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ အနားမကပ္ႏုိင္ဆုိသည့္ သေဘာေျပာသည္။ “တကယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၿပန္ သြားခဲ့ရင္ ” သူ႔လည္ပင္းကို ျဖတ္ပစ္သည့္ လက္ဟန္ျဖင့္ျပရင္း “အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္ အေလာင္း ကုိ ခင္ဗ်ား ေတြ႕ ရလိမ့္မယ္”ဟု ဆိုသည္။

၎သည္ ႐ခိုင္အစိုးရက ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား ေနထုိင္ရန္ တည္ေဆာက္ထားေသာ ဒုကၡသည္စခန္းအနီးရွိ မြတ္စလင္ရြာေလးတြင္ ေတာင့္တင္းခိုင္မာမႈမရွိေသာ ၀ါးအိမ္သစ္ေလးကို ေဆာက္လုပ္ေနထုိင္ခဲ့ သည္။“ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွ၀ါးအိမ္နဲ႔မေနဖူးဘူး”ဟု၎ကဆုိသည္။ဖာရြတ္ခ္ ၏ သား အသက္ ၂၈ ႏွစ္ အရြယ္ ေရႊေမာင္သန္းဆုိသူသည္ စစ္ေတြ တကၠသိုလ္မွ ဇီ၀ေဗဒ ဘာသာရပ္ျဖင့္ ဘြဲ႕ရခဲ့သည္။ ၎ဘြဲ႕ရခ်ိန္က ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားကို အစိုးရက ေက်ာင္းမ်ားမွ မႏွင္ထုတ္ေသး။ ၎သည္ စခန္းမွ ခိုးထြက္ေလ့မရွိေသာ္လည္း မိခင္ျဖစ္သူ ေန မေကာင္းျဖစ္ခ်ိန္ ကမူ ေဆး႐ုံသြား ရန္အတြက္ ၂ ႀကိမ္တိုင္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ မိခင္ျဖစ္သူမွာ ေဆး၀ါးလုံေလာက္မႈ မရွိသည့္အတြက္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ ေသဆုံးခဲ့ေၾကာင္း ၎က ဆုိသည္။
ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ႐ုိဟင္ဂ်ာဆရာ၀န္ဆိုလို႔ ေဒါက္တာထြန္းေအာင္ တစ္ေယာက္သာရွိသည္။ ၎မွာ လည္း ၁၉၈၂ ႏိုင္ငံသားဥပေဒအရ ႐ုိဟင္ဂ်ာမ်ား ေဆးတကၠသိုလ္တက္ခြင့္မျပဳခင္က ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခဲ့ သူပင္။ ၎မွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ အၾကမ္းဖက္မႈႀကီးၿပီးေနာက္ အဖမ္းခံရသည္။ ၎အား လႊတ္ေပးရန္ အေမရိကန္ က အစိုးရထံ ေတာင္းဆုိထားေသာ္လည္း အၾကမ္ဖက္မႈ လံႈ႕ေဆာ္သည့္အတြက္ဟု ဆုိကာ ေထာင္ သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားဆဲျဖစ္သည္။

စိုးထိတ္ဗ်ာေပြကာလရွည္ လူဦးေရ ၂.၁ သန္းခန္႔ရွိၿပီး မိမိတုိ႔ ဘုရင့္ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္၍   ဂုဏ္ ယူေလ့ရွိေသာ ရခိုင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ႐ိုဟင္ဂ်ာတုိ႔၏ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာျဖစ္ေသာ ေမြးဖြားႏႈန္း မ်ားေၾကာင့္   ေၾကာက္ ရြံ႕ေန ၾကရေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က စင္ကာပူ ႏုိင္ငံတကာေလ့လာေရးေက်ာင္းမွ အႀကီး တန္း   သုေတသီ တစ္ဦးျဖစ္သူ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ေက်ာ္ဆန္းေ၀၏ ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ တစ္တုိင္းျပည္လုံးမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုကလည္း အလားတူ စိုးရိမ္ပူပန္ၾကသည္ဟူ၏။

၁၉၈၃ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈ မရွိခဲ့သျဖင့္ ဖြား/ေသ ႏႈန္းစာရင္းမ်ားမွာ တိတိ က်က်မ ရွိ။ ျမန္မာႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာက ၅၅ သန္းရွိေသာ ျမန္မာ့လူဦးေရတြင္ ၈၉ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ မ်ားျဖစ္ၿပီး ၄ ရာခိုင္ႏႈန္းကသာ မြတ္စလင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေယဘုယ်အားျဖင့္ လက္ခံထား သည္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာတုိ႔မွာ ထုိမြတ္စလင္ရာခုိင္ႏႈန္းအနက္မွပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ လူမ်ားစုႀကီး က ေၾကာက္ရြံ႕ေနရျခင္းမွာ ယုတၱိမတန္သည့္တိုင္ေအာင္ ယင္းမွာ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း သုေတသီ က ဆိုသည္။“ဗမာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ေတြၾကား မွာ မၾကာခင္ ဗုဒၶဘာ သာကြယ္ေပ်ာက္ေတာ့ မယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ ပ်ံ႔ႏွံ႔ေနပါတယ္ ”ဟု ၎က ေရးသားေဖာ္ျပသည္။

တုိင္းျပည္ကို မြတ္စလင္တုိ႔ သိမ္းပိုက္ႏုိင္သည့္ အခြင့္အလန္းနည္းပါးေသာ္လည္း ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္ တည္ရွိေနေသာ မြတ္စလင္ပမာဏက ၎တုိ႔၏ ႏိုင္ငံေရးအရ ရပ္တည္မႈကို ဖန္တီးေပးစြမ္းႏုိင္သည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဗဟုိအစုိးရက ႐ိုဟင္ဂ်ာတို႔အား ႏုိင္ငံသားအခြင့္ေရး မေပးေသာ္ လည္း မဲေပးခြင့္ျပဳခဲ့သည္။ စစ္ေတြတြင္ ႐ခိုင္ကုိယ္စားလွယ္က ဆႏၵမဲ ၅၂ ရာခုိင္ႏႈန္းျဖင့္ အႏုိင္ ရခဲ့ၿပီး ႐ိုဟင္ဂ်ာကိုယ္စားလွယ္က ဆႏၵမဲ ၄၈ ရာခုိင္ႏႈန္း ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ရခိုင္အမ်ိဳးသားဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီမွ ဦးခိုင္ျပည္စုိးက ဆုိသည္။ ဦးခိုင္ျပည္စုိးအပါအ၀င္ အျခားအာဏာပိုင္မ်ားက လာမည့္ႏွစ္တြင္ ႐ုိဟင္ဂ်ာတို႔ အား မဲေပးခြင့္ျပဳေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ရခိုင္လူငယ္ အမ်ားစုမွာ ဆင္းရဲခၽြတ္ၿခံဳက်ေနသာ ေဒသကို စြန္႔ခြာၿပီး တျခားေဒသမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရန္ အတြက္ ေရာက္ရွိ သြားေသာေၾကာင့္ မဲရလာဒ္မွာ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားႏုိင္သည္။

ဒူခ်ီရာတန္ တုိက္ခိုက္မႈမတုိင္မီရက္မ်ားက အစြန္းေရာက္ ဗုဒၶဘာသာလႈပ္ရွားမႈ ၉၆၉ မွ ဘုန္းႀကီးမ်ား အနီးနားရွိ ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ အရာရွိအခ်ိဳ႕က မႏွစ္သက္ေသာ္လည္း ဗဟိုအစိုးရႏွင့္ သင့္ျမတ္ေသာ အဆုိပါ ဘုန္းႀကီးမ်ားက ျမန္မာျပည္အႏွံ႔လွည့္လည္ကာ မြတ္စလင္မုန္းတီးေရး လႈံ႕ေဆာ္ တရားမ်ား ေဟာၾကားသည္။သတ္ျဖတ္မႈမ်ားႏွင့္ ဘုန္းႀကီးမ်ားအၾကား တိုက္႐ိုက္ဆက္ႏြယ္ မႈမေတြ႕ ရေသာ္လည္း ၎တို႔၏ မုန္းတီးေရးလႈံ႕ေဆာ္မႈမ်ားက ေၾကြးေၾကာ္ေနေသာ ရခုိင္သား မ်ားအား လူမ်ိဳးေရး မုန္းတီးမႈမ်ား ပိုမိုတုိးပြား ကိန္းေအာင္းေစခဲ့သည္။ ယခုအခါ ယင္းလႈံ႕ေဆာ္မႈမ်ား က ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရး   အတြက္ အလြန္ အႏၱရာယ္ႀကီးမားသည္ဟု ခံစားရေၾကာင္း အလယ္အလတ္သမား ရခိုင္သား တုိ႔က ဆိုသည္။

ကုလသမဂၢႏွင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ဒူခ်ီရာတန္တြင္ သတ္ျဖတ္ခံရမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာ အစိုးရအား ဖိအားေပးဆဲျဖစ္ၿပီး ျမန္မာအစုိးရက လ်င္ျမန္ေသာ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈ ၂ခုကို ျပဳၿပီးေနာက္ ႐ိုဟင္ဂ်ာမဟုတ္ေသာ အျခားမြတ္စလင္တစ္ဦးပါ၀င္သည့္ ေနာက္ထပ္ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈတစ္ရပ္ ျပဳလုပ္ရန္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ခဲ့ သည္။အဆိုပါ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈတြင္ ရႈတ္ေထြးႏုိင္ေသာအခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ကုလသမဂၢ အစီရင္ ခံစာ တြင္ ေဖာ္ျပ ထားခ်က္ အရ ျပႆနာျဖစ္ၿပီးေနာက္ ရခိုင္လုံထိန္းမ်ားသည္ လူသတ္မႈကို ဖုံးကြယ္ရန္အတြက္ လူေသ အေလာင္း ၂၀ ကို ေတာင္ပတ္၀န္းက်င္သို႔ သယ္ေဆာင္သြားေၾကာင္း အနီးနားရွိ ရြာသား မ်ားက ေတြ႕ျမင္ ခဲ့ရသည္။ ခုတ္ထစ္ သတ္ျဖတ္ မႈၿပီးၿပီးခ်င္း ဒဏ္ရာရရွိသူ ၂၂ ဦးႏွင့္ ဒုကၡ ေရာက္လာေသာ ရြာသားမ်ားက နယ္စည္းမထား ဆရာ၀န္ မ်ားအဖြဲ႕မွ ဖြင့္လွစ္ထား သည့္   ေက်းလက္ က်န္းမာေရး ေဆးခန္းသို႔ အကူအညီေတာင္းရန္ ေရာက္လာခဲ့ေၾကာင္း ယင္း အဖြဲ႕ကဆုိ သည္။

တစ္ခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည့္အတြက္ စိတ္ ဒဏ္ ရာ ရရွိ ခဲ့ေၾကာင္း အကူအညီေပးေရး ၀န္ထမ္းမ်ားက ေျပာဆုိသည္။ တခ်ိဳ႕ရြာသားမ်ားမွာ မိမိတို႔ပိုင္ ပစၥည္း မ်ားကုိ ျပန္လည္စစ္ေဆးရန္ႏွင့္ အေျခအေနကို စူးစမ္းရန္ ျပန္သြားခဲ့ သည္။ သားျဖစ္သူအား ကြမ္းယာဆုိင္မွ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရသူ ေဇာ္ပသာမွာ ၎၏ ႏြားမ်ားခိုးခံရၿပီး ၎ပိုင္ပစၥည္းမ်ားလည္း လုယက္ခံရေၾကာင္း ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

သူမအိမ္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ရွိေသာ ေက်ာင္းေလးတြင္ ေသြးမ်ား ေပက်ံစြန္းထင္းေနမႈက သူမ အား ေ၀းေ၀း၌ ေနရန္ သတိေပးလ်က္ရွိသည္။“ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ကပ္ေနတဲ့ ေဒသမွာ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕ လူဦးေရ တိုးပြားမႈကို ရခိုင္ေတြ စိုးရိမ္တာနဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး အတုိင္းအတာတစ္ခုထိေတာ့ နားလည္ပါ တယ္၊ ဒါေပမယ့္ တၿပိဳင္တည္းမွာ ၁.၃ သန္းေလာက္ ရွိတဲ့ ဒီလူေတြကို အေပ်ာက္ရွင္း ဖုိ႔ကေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး”ဟု ႏုိင္ငံတကာအကူအညီ ေပးေရး ၀န္ထမ္းက ေျပာဆိုသည္။

===========
ဒူခ်ီရာတန္း တြင္ အၾကမ္းဖက္မူ၏ အေထာက္အထားတစ္ရပ္အျဖစ္ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ စာအုပ္မ်ား ကို မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးထားပံု(ဓာတ္ပံု- Adam Dean/ The New York Times)
New York Times တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိေသာ “Rise in Bigotry Fuels Massacre Inside Myanmar” ကုိ စိုင္ဖုလႅာဟ္(ျမန္မာမြတ္စလင္မီဒီယာ)က ဘာသာျပန္ဆုိသည္။

 
Posted in အထူးသတင္း, အထူးေဆာင္းပါး | Leave a comment

US lauds Burma’s improving human rights record

28 February 2014

By

(PHOTO: US State Dept)
(PHOTO: US State Dept)

In its annual human rights report released on Thursday, the US State Department noted marked decreases in abuses such as torture, disappearances and forced portering committed by Burmese government forces.

It also identified political prisoners, humanitarian access, and combatting corruption as areas where improvements had been made under the Thein Sein government.

“During the year [2013] the government’s human rights record continued to improve, although authorities had not fully or consistently implemented legal and policy revisions at all levels, particularly in ethnic minority areas,” the report read. “Observers reported marked decreases in systemic human rights abuses committed by the government, such as torture, disappearances, and the forced use of civilians to carry military supplies in some ethnic border areas.”

US Secretary of State said that Burma was “slowly moving away – not just from dictatorship – but towards a more productive partnering with the United States and the international community.”

With regard to political prisoners, the US statement noted that on 6 February 2013, President Thein Sein announced the formation of a committee to identify and release political activists from behind bars. It said that by 31 December, the committee “had identified and released an estimated 330 political prisoners, bringing the total number of political prisoners released since reforms began to more than 1,100.”

Bo Kyi of Assistance Association for Political Prisoners (Burma) acknowledged the move, saying that only 31 political prisoners now remained in Burma. However, he said that food and medicine was inadequate in Burma’s jails and noted that corruption was still widespread.

The US report went on to say: “In addition, in January the government allowed the International Committee of the Red Cross (ICRC) access to all of the country’s prisons and labor camps. The government also took significant steps to combat corruption, including the passage of anti-corruption legislation, firing of six high-ranking government officials for mismanagement or corruption, and taking administrative action against corrupt civil servants.”

However, the praise for Naypyidaw’s moves in allowing the ICRC access to prisons and labour camps comes at a time when the Burmese government has threatened to sever the operations of international relief group Médecins Sans Frontières, allegedly for a biased policy in distributing aid in favour of Rohingya Muslims in Arakan State, an accusation the French organisations denies.

With regard to gender and the Lesbian Gay Bisexual Transgender (LGBT) community, the US report said that political reforms in Burma have “led to a more visible LGBT movement, including the formation of LGBT rights organizations and the first semipublic celebration of the International Day Against Homophobia and Transphobia.

However, Aung Myo Min, the founder and executive director of Human Rights Education Institute Burma, remarked that although the LGBT community could be described as “more visible” in the country, there were still laws in place which did not allow for equality and which endangered the lives and livelihoods of LGBT people.

The US excluded Burmese government progress in the specific area of Arakan State where, it said, a “continuing humanitarian and human rights crisis” had developed.

“Although the government provided some short-term humanitarian support to affected populations, it did little to address the root causes of the violence or to fulfill its 2012 pledge to take steps to provide a path for citizenship for the Rohingya population,” the report said.

“Authorities in Rakhine [Arakan] State made no meaningful efforts to help Rohingya and other Muslim minority people displaced by violence to return to their homes and continued to enforce disproportionate restrictions on their movement. As a result, tens of thousands of internally displaced persons remained confined in camps and commonly were prevented by security forces from exiting in order to gain access to livelihoods, markets, food, places of worship, and other services.

“This policy further entrenched the increasingly permanent segregation of the Rohingya and Rakhine communities,” it said. “There were credible reports of extrajudicial killings, rape and sexual violence, arbitrary detentions and torture and mistreatment in detention, deaths in custody, and systematic denial of due process and fair trial rights, overwhelmingly perpetrated against the Rohingya.”

It also noted reports of local and state government and security officials, acting in conjunction with Rakhine and Rohingya criminal elements, smuggling and trafficking thousands of Rohingya out of the country, often for profit.

Despite accusing Burmese government security forces of involvement in extrajudicial killings, rape, and torture, particularly in ethnic minority areas, the US noted that “fewer allegations were reported than in previous years”.

Posted in Breaking News, World News | Leave a comment

တ႐ုတ္ နိုင္ငံမွာ ေမြးစ ကေလးငယ္ေတြ လူကုန္ကူးခံရတာကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ပိုခက္လာ

Saturday, March 01, 2014

တ႐ုတ္ နိုင္ငံမွာ ကေလးေမွာင္ခို လုပ္တဲ့ ကြန္ရက္ကို ရဲေတြ စီးနင္း ႏွိမ္နင္းခဲ့မွုအရ ကေလးငယ္ ၄၀၀ နီးပါးကို ကယ္တင္နိုင္ခဲ့ၿပီး လူ တစ္ေထာင္ကို ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္လို႔ တ႐ုတ္ရဲေတြက ေျပာပါတယ္။

ရာဇဝတ္မွု က်ဴးလြန္သူေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ကေလးေမြးစားမွုကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ တရားမဝင္ ေအဂ်င္စီ က လို႔ ေျပာဆိုၿပီး အင္တာနက္ ကေနတဆင့္ ကေလးေတြကို ေရာင္းစားၾကတယ္လို႔ အရာရွိတစ္ေယာက္ ကို ကိုးကားေဖာ္ျပပါတယ္။

နည္းလမ္းသစ္ေတြနဲ႔ လုပ္ေဆာင္မွုေၾကာင့္ နို႔စို႔ကေလးငယ္ေတြ လူကုန္ကူးခံရတာကို ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ဖို႔ ပို ခက္ ခဲ လာတယ္လို႔ တ႐ုတ္ အစိုးရ သတင္းမီဒီယာက ေဖာ္ျပပါတယ္။

တ႐ုတ္နိုင္ငံမွာ သားေယာက္်ားေလးကို ပိုလိုခ်င္တဲ့ ဓေလ့နဲ႔ ကေလးေမြးတဲ့ ဦးေရ ကန္႔သတ္ခ်က္ တို႔ေၾကာင့္ ကေလး ေမွာင္ခိုမွုေတြကို အားေပးသလို ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ကေလးေတြကို ခိုးယူသူ ဒါမွမဟုတ္ ကေလး မိဘေတြဆီက ဝယ္ယူသူေတြကို ျပင္းထန္တဲ့ အေရးယူ မွုေတြ လုပ္မယ္လို႔ အာဏာပိုင္ေတြက ကတိေပးထားပါတယ္။
BBC

Posted in ကမာၻ႔သတင္း | Leave a comment

၁၇ႏွစ္အ႐ြယ္ ေကာင္မေလးရဲ႕အေလာင္းနဲ႔ လိင္ ဆက္ ဆံဖို႔ႀကိဳးစား သူ၊ အေခါင္းထဲ အိပ္ေပ်ာ္ သြားလို႔ ဖမ္းမိခဲ႔

Wednesday, February 26, 2014

အုတ္ဂူ ကို၀င္တူးၿပီး ၁၇ႏွစ္အ႐ြယ္ေကာင္မေလး အေလာင္းနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံဖို႔ႀကိဳးစားခဲ႔သူဟာ အေခါင္းထဲ မွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီး ဖမ္းမိခဲ႔တယ္လို႔ ကေမာၻဒီးယား ရဲတပ္ဖြဲ႕က အတည္ျပဳခဲ႔ပါတယ္။

Chin Chean အမည္႐ွိ ၄၇ႏွစ္အ႐ြယ္ အမ်ိဳးသားရဲ႕ ေျခေထာက္ကို အေခါင္းထဲမွာ ႐ြာသားေတြက စေတြ႔ ခဲ႔ပါ တယ္။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ ေသဆံုးသူ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေကာင္မေလးရဲ႕ မိသားစုကို အေၾကာင္းၾကား ခဲ႔ၾကပါတယ္။ Chin Chean ဟာ ၁၇ႏွစ္အ႐ြယ္ေကာင္မေလးရဲ႕ စ်ာပနကို တက္ေရာက္ ခဲ႔ၿပီး ေနာက္ တစ္ေန႔မွာ အုတ္ဂူကို ည(၁၀)နာရီေလာက္ကစၿပီး တူးခဲ႔ေၾကာင္း ရဲေတြကို ေျပာျပခဲ႔ပါတယ္။

တူးၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ အေခါင္းကို ဖြင္႔ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္လို႔ ကေမာၻဒီးယား ေန႔စဥ္သတင္းစာက သတင္း ထုတ္ျပန္ ပါတယ္။ Chin Cheanဟာ အေလာင္းနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔ေပမဲ႔ အေခါင္းက အရမ္းေသးေန   တာေၾကာင္႔ အထမေျမာက္ခဲ႔ဘူး။ အဲဒီ႔ေနာက္ အေလာင္းေပၚမွာပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္လို႔ သူက၀န္ခံပါတယ္။

“Chin Cheanက ေဆးေၾကာင္ၿပီး ပံုမွန္မဟုတ္တာေတြ လုပ္ေလ႔႐ွိတာ လူတိုင္းသိတယ္။ ႐ြာဘုရားမွာ လည္း အ၀တ္မပါဘဲ ပတ္ေျပးေနဖူးတယ္။ Mr Chean ကို တရား႐ံုးမပို႔ခင္ ခ႐ိုင္ရဲ႒ာနကို ပို႔ၿပီးေတာ႔ စစ္ေဆးေမးျမန္းမွာပါ။” လို႔ ေျပာေရးဆိုခြင္႔႐ွိသူ ရဲတစ္ေယာက္က ေျပာပါတယ္။

Ref:dailymail.co.uk

Posted in ကမာၻ႔သတင္း | Leave a comment